مدت زمان زيادی است كه اكثر فروشندگان تكنولوژی fuel-cell را مد نظر قرار دادهاند. بخش خصوصی و دولتی به طور اساسی بر روی تحقيقات مربوط به اين تكنولوژی سرمايهگذاری نمودهاند و بيش از 60 شركت بر روی طرحهای باتریها كار میكنند.
در اين تكنولوژی يك ماده سوختنی مانند هيدروژن يا متانول در يك فعل و انفعال الكتروشيميايی با اكسيژن تركيب میشود. معروفترين طرح يعنی باتری متانول مستقيم، از متانول يا تركيب متانول و آب استفاده میكند. باتریهای مبتنی بر fuel دارای چگالی انرژی بالاتر هستند و قابليت جايگزين ساختن كارتريج ماده سوختنی وجود يك منبع تغذيه بی پايان را تضمين میكند.
Alan Soucy مدير ارشد عمليات شركت MicroFuel Cells میگويد، مقدار بسيار اندك يك سیسی ماده سوختنی میتواند 1wh الكتريسيته توليد نمايد كه اين مقدار الكتريسيته انرژی لازم برای دو ساعت استفاده از تلفن همراه را فراهم میسازد. اما اين تكنولوژی با مشكلاتی نيز همراه است. سيستمهای مبتنی بر سوخت پيچيده بوده و به يك موتور يا Stack، پمپهای كوچك، سنسورها وديگر ابزارهای الكترونيكی، يك سيستم هواگير و يك مخزن سوخت نياز دارند. قراردادن تمامی اين لوازم در يك باتری نوتبوك كه بتوان آن را با قيمت مناسب به فروش رساند و نسبت به كاركرد آن اطمينان داشت مشكلاتی ايجاد مینمايد.
در ضمن باتریهای مبتنی بر fuel چندان كارآمد نيستند زيرا 70 درصد از انرژی را كه توليد میكنند به گرما تبديل نموده وتنها ده درصد انرژی برای باتریها باقی میماند و اين مورد برای طراحان نوتبوك كه قبلا نيز با مشكلات مربوط به افزايش دما مواجه بودهاند مسئله ساز است. تمام سيستمها مقادير اندكی دیاكسيد كربن و بخار آب بيرون میدهند.
باتریهای مبتنی بر fuel به تنهايی جوابگو نبوده و توان لازم را فراهم نمیسازند، بنابراين طرحهای اوليه اين نوع باتریها همچون پيش نمونه RFID يا Radio Frequency Identification reader با IP3 به همراه يك باتری يون ليتيوم عرضه میشوند. باتری مبتنی بر IP3 fuel علاوه بر فراهم ساختن انرژی به طور مستقيم برای خواننده RFID بتدريج باتری را شارژ میكند. دستگاه با يك كارتريج سوخت 55 سیسی 30 ساعت كار میكند (در مقايسه با 10 ساعت باتریهای قديمی) توليد كنندگان ديگر در حال حاضر مشغول آزمايش برروی قطعات نيمه هادی با تعداد بسيار زياد خازن هستند كه بتوانند انرژی اضافی را برای موانع ضروری در اختيار كاربر قرار دهند.
Pinto میگويد: بيشترين سرمايهگذاری توشيبا بر روی باتریهای متبنی بر fuel میباشد. سه شركت توشيبا، هيتاچی و NEC پيش نمونهای از طرحهای Awap bay خود را كه به يك نوت بوك يا دستگاه دستی متصل میشود، نشان دادهاند. اما محصولات واقعی تا زمان رفع مشكلات مربوط به استانداردها به بازار نخواهند آمد. برای پذيرش كامل يك محصول يك تركيب سوخت استاندارد و طرح مناسب كارتريج مورد نياز است. در ضمن رگلاتورها نيز بايد از نظر ايمن بودن (به خصوص در هواپيماها) تصويب شوند. به دست آوردن تاييديه Federal Aviation Administration برای حمل مخازن قابل اشتعال متان به وسيله هواپيما كار اسانی نيست بخصوص با ممنوعيت اخير در مورد افروزندههای بوتان.
Ozbek میگويد، سازندگان باتری های مبتنی بر fuel پيشرفتهای مهمی در شش ماه گذشته داشتهاند و توانستهاند اندازه باتری را تا 50 درصد كاهش داده و چگالی انرژی يون ليتيوم را افزايش دهند.
اولين باتریهای fuel در سال جاری عرضه خواهند شد. پس از آن چند هزار باتری در سال 2007 و تعداد بيشماری در سال 2010 در اختيار مصرفكنندگان قرار خواهد گرفت.
تا آن زمان كاربران بايد با نمايشگرهای كم نور و نه چندان واضح بسازند و از طرحهايی برای صرفهجويی در توان استفاده كنند. اين طرحها میتوانند به كاربران كمك كنند. اما طرحهای صرفهجويی كننده توان به تنهايی نمیتوانند اختلاف توان موجود را از بين ببرند.
Sara Bradford تحليلگر شركت Frost & Sullivan در سان آنتونيو میگويد: وقتی صحبت از باتریهای يون ليتيوم میشود، كاربرانی كه به دنبال گزينههای ارزان میباشند با اشتياق از اين باتریها استقبال میكنند. باتریهای يون ليتيوم عموما ايمن هستند اما به سطح بالايی از كنترل كيفيت در فرآيند توليد نياز دارند. كارخانههای سازنده اين نوع باتریها هميشه استانداردهای لازم را رعايت نمیكنند. در واقع اين باتریها بيشتر به عنوان باتریهای جايگزين در هنگام بروز مشكلات مناسب میباشند.
Joe Lamoreux، قائم مقام و مدير كل شركت Valence در تگزاس میگويد، تحت شرايط خاص باتریهای يون ليتيوم با گرم شدن بيش از حد ( تا 800 درجه سليسوس) از كار میافتند. valence يك باتری پليمر يون ليتيوم خارجی برای نوتبوك ساخته است كه اكسيد كبالت را با يك تكنولوژی سودمندتر فسفات جايگزين میسازد. تكنولوژی فوق خطر گرمای بيش از حد را كاهش میدهد. اما اين باتریها بسيار گرانتر بوده و چگالی انرژی آنها نيز 20 درصد كمتر از باتریهای يون ليتيوم مبتنی بر كبالت میباشد.
Donald Sadoway متخصص باتری و استاد مهندسی مواد در MIT میگويد، استفاده نامناسب نيز میتواند باعث انفجار باتری شود. باتریها به يك جريان شارژ خاص نياز دارند. باتریهای ارزان قيمت ممكن است مانند ديگر باتریها به نظر آيند اما به جريان شارژ ضعيفتری نياز دارند و هنگامی كه كاربر آن را (با جريان شارژ بالاتر) بر روی شارژ قرار میدهد، باتری از كار میافتد، زيرا باتری بايد با جريان ضعيفتری شارژ شود. در صورتيكه يك منبع انرژی خاص يك دستگاه به دستگاه ديگری وصل شود نيز همين اتفاق خواهد افتاد. اين اتفاق معمولا میافتد زيرا بسياری از منابع انرژی برای دستگاههای مختلف قابل اتصال هستند. بنابراين در صورتيكه دارای منابع انرژی مختلف هستيد آنها را بر چسبگذاری نموده تا با يكديگر اشتباه نگيريد.
Sadoway میگويد، اگر جريان بالای شارژ را به طور ناگهانی كاهش دهيد باتری منفجر میشود. اگر واقعا میخواهيد با بی احتياطی عمل كنيد جريان بالا را يكدفعه كاهش داده و باتری را با سرعت زياد شارژ كنيد. البته اين مورد را توليد كنندگان بايد در نظر داشته باشند.
Kurt Kelty مدير بخش توسعه تجاری آزمايشگاه Panasonic Energy Solutions میگويد: انفجار باتری در واقع يك كلمه اغراقآميز است. در بعضی موارد فشار و دمای ايجاد شده توسط فعل وانفعالات شيميمايی خارج از كنترل سبب باز شدن باتری میشود. در واقع مقداری دود از آن خارج میشود. اتفاقی كه در اينجا میافتد اين است كه به علت رويداد حرارتی در داخل باتری، دما و فشار بالا رفته و به نقطهای میرسد كه باتری آسيب میبيند. بخشهای داخلی در معرض اكسيژن و رطوبت هوا هستند كه دود را ايجاد میكند. مصرفكنندگان كه شكاف ايجاد شده را میبينند نتيجهگيری میكنند كه باتری منفجر شده است.
اما گاهی اوقات باتری نشتی داشته و به دستگاه آسيب میرساند. در حال حاضر مشكل امنيت وجود دارد بخصوص در مورد باتریهايی كه در چين توليد میشوند.
بنابراين از آنجاييكه قيمت نوتبوك گران بوده و قيمت باتریهای يون ليتيوم روز به روز كاهش میيابد، بهترين كاری كه میتوان انجام داد استفاده از باتریهای جايگزين معروف میباشد.
Sadoway میگويد، سعی كنيد باتریهايی را خريداری كنيد كه توليد كنندگان اصلی تجهيزات توصيه نمودهاند. اگر بخواهيد به فكر كاهش هزينه باشيد امنيت دستگاه خود را به خطر انداختهايد.